https://orka.sejm.gov.pl/Druki9ka.nsf/0/7905E9AC8F574E48C12588250025BB02/%24File/2131-004.pdf

The post Opinia prawna dotycząca tzw. ustawy sankcyjnej w związku z wojną na Ukrainie first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Opinia prawna dotycząca tzw. ustawy sankcyjnej w związku z wojną na Ukrainie pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

Podstawowym pytaniem, które możemy postawić, jest to, w jakich sytuacjach i okolicznościach możemy dochodzić swoich praw. Istotną przesłanką zastosowania art. 46 k.k. jest występowanie w chwili orzekania utrzymującej się szkody, rozumianej jako uszczerbek, utrata, czy też strata w dziedzinie dóbr prawnych. Na kanwie art. 46 § 1 k.k. orzeczenie środka kompensacyjnego jest fakultatywne, jednak sąd obligatoryjnie orzeka jego zastosowanie na wniosek pokrzywdzonego lub innej uprawnionej do tego osoby. W paragrafie drugim wyżej wspomnianego przepisu, ustawodawca zabezpieczył sytuację, w przypadku której występują trudności w orzeczeniu środka kompensacyjnego – wtedy sąd może orzec inny rodzaj środka – nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, bądź osób mu najbliższych, których sytuacja życiowa na skutek jego śmierci uległa znacznemu pogorszeniu. Jej maksymalna stawka wynosi 200 000 zł.  Ponadto warto zaznaczyć, że przepisy ustawy karnej nie wykluczają możliwości dochodzenia niezaspokojonych w procesie karnym roszczeń na gruncie procesu cywilnego, o czym stanowi paragraf trzeci art. 46 kodeksu karnego.

Podsumowując, ofiara przestępstwa może skutecznie ubiegać się o naprawienie szkody lub krzywdy, podążając dwiema niezależnymi od siebie drogami: prawa karnego i cywilnego.

The post Egzekwowanie odszkodowania i zadośćuczynienia na gruncie procesu karnego first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Egzekwowanie odszkodowania i zadośćuczynienia na gruncie procesu karnego pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

Z nowym rokiem należy zwrócić uwagę na poszerzenie uprawnień ZUS-u w zakresie otrzymywania informacji, ale także na poszerzenie kręgu podmiotów, do których organ może się zwrócić o konkretne dane. Udzielenie informacji w tym przypadku będzie obowiązkowe. Od 1 stycznia 2022 roku świadkiem powołanym do przesłuchania przez kontrolerów ZUS może zostać każdy, kto może posiadać wiedzę dotyczącą przedmiotu kontroli (np. współmałżonek, sąsiedzi). Tym samym inspektorzy będą mogli znacznie szybciej zweryfikować prawidłowe wykorzystanie L4. Kontrolerzy ZUS będą mogli potwierdzić okoliczności zawarte w oświadczeniach ubezpieczonych i weryfikować prawidłowe wykorzystanie L4. ZUS sprawdzi, czy pracownik w czasie zwolnienia lekarskiego nie pracował w innym miejscu, czy nie wykonywał innych niedozwolonych czynności – np. remontu. Biuro podróży będzie zmuszone do udzielenia ignorancji, gdzie dana osoba przebywała.

The post ZUS i nowe zasady kontroli zwolnień L4 first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł ZUS i nowe zasady kontroli zwolnień L4 pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

The post Wyrok WSA w Gdańsku jako tarcza ochronna dla przedsiębiorców, chroniąca ich przed bezpodstawnymi oskarżeniami o udział w tzw. „karuzeli VAT-owskiej first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Wyrok WSA w Gdańsku jako tarcza ochronna dla przedsiębiorców, chroniąca ich przed bezpodstawnymi oskarżeniami o udział w tzw. „karuzeli VAT-owskiej pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

NOP jest wynikiem:

– problemów zdrowotnych przypadkowo występujących w tym samym czasie co szczepienie;

– indywidualnej reakcji organizmu osoby szczepionej na podanie szczepionki;

– nieprawidłowej techniki wykonania szczepienia;

– wady szczepionki wynikającej ze złego przechowywania,

(patrz: https://www.pzh.gov.pl/niepozadane-odczyny-poszczepienne-covid-19/).

Lekarz, pielęgniarka, pracownik Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej mają obowiązek dokonania zgłoszenia NOP (patrz: https://www.gov.pl/web/szczepimysie/jak-zglaszac-nop). Niezgłoszenie takiego zdarzenia rodzi odpowiedzialność karną, bowiem obowiązek zgłoszenia NOP wynika z art. 21 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń oraz chorób zakaźnych u ludzi, a za jego niedopełnienie grozi z art. 52 grzywna za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia niepożądanego odczynu poszczepiennego.

Obok obowiązkowego systemu zgłaszania NOP opisanego wyżej działa również system dobrowolny wynikający z przepisów ustawy Prawo Farmaceutyczne oraz Rozdziału 3a ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Zdarzenia niepożądane związane ze szczepieniem zgłaszane są według tych samych reguł, które obowiązują w przypadku pozostałych produktów leczniczych. W ramach tego systemu każda zainteresowana osoba, w tym pacjenci lub ich opiekunowie, może zgłosić NOP osobom wykonującym zawód medyczny lub bezpośrednio do Wydziału Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych lub podmiotu odpowiedzialnego, czyli firmy farmaceutycznej, która jest producentem szczepionki lub reprezentuje producenta w Polsce (patrz: https://www.mp.pl/szczepienia/ekspert/ekspert-covid-19/257165,jak-nalezy-zglosic-podejrzenie-lub-rozpoznanie-nop-po-szczepieniu-przeciwko-covid-19).

Jeżeli lekarz lub pielęgniarka nie chcą przyjąć zgłoszenia NOP, a nawet ból ręki, zaczerwienie jest takim niepożądanym działaniem szczepionki osoba zaszczepiona, może to uczynić samodzielnie, kierując zgłoszenie także do Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej.

The post NOP i szczepienia – kiedy nie chcą przyjąć zgłoszenia dotyczącego NOP first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł NOP i szczepienia – kiedy nie chcą przyjąć zgłoszenia dotyczącego NOP pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

Możesz na drodze cywilnej dochodzić zwrotu zapłaconego pokrzywdzonemu świadczenia od ubezpieczyciela z Twojego OC.

W praktyce najczęściej ubezpieczyciele odmawiają dobrowolnego zwrotu nawiązki zapłaconej przez sprawcę zdarzenia, który został skazany wyrokiem karnym. Powołują się przy tym na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21 grudnia 2006 r. sygn. III CZP 129/06, iż sprawca wypadku komunikacyjnego, od którego zasądzono nawiązkę na podstawie art. 46 § 2 i art. 48 k.k. nie może domagać się od ubezpieczyciela – na podstawie umowy OC – zwrotu nawiązki zapłaconej pokrzywdzonemu.

Ale, stanowisko to jest nieaktualne, zgodnie bowiem z innym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2011 r. (III CZP 31/11) Sprawca wypadku komunikacyjnego, wobec którego zastosowano środek karny polegający na obowiązku naprawienia szkody, może domagać się od ubezpieczyciela – na podstawie umowy ubezpieczenia  odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów – zwrotu świadczenia zapłaconego na rzecz pokrzywdzonego (wyrok z dnia 13 lipca 2011 r.

The post Zwrot nawiązki z OC sprawcy wypadku first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Zwrot nawiązki z OC sprawcy wypadku pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

Kolejna 23 sprawa wygrana. Spory, jakie toczymy z firmami pożyczkowymi i spółkami skupującymi długi zadłużonych ludzi pozwalają na mocne stwierdzenie: z nimi da się wygrać! 23 wygrane sprawy, czyli oddalone powództwa w całości na blisko 200.000 zł. W 9. sprawach sądy zasądziły jedynie część dochodzonych należności.

Jako dłużnik nie stoisz na przegranej z góry pozycji. Daj sobie szansę. Pamiętaj, listy z sądu trzeba bezwzględnie odbierać, a od nakazów zapłaty składać sprzeciwy.

W sprawach tego rodzaju specjalizuje się radca prawny Paweł Pochodyła

The post Pożyczki/chwilówki/pozaodsetkowe koszty – da się wygrać first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Pożyczki/chwilówki/pozaodsetkowe koszty – da się wygrać pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

Problematyczna dla cudzoziemców jest nie tylko sama procedura administracyjna, bowiem wiele ograniczeń powstaje już przed jej rozpoczęciem. Bardzo często sami zainteresowani nie mają możliwości ustalenia terminu osobistego złożenia wniosku oraz terminu dla uzupełnienia braków. Powodem tego jest brak miejsc w internetowych systemach organizacji i kolejek.

Brak możliwości złożenia wniosku o zezwolenie na pobyt w określonym terminie, może powodować dla cudzoziemca przykre konsekwencje. Skutkiem tego jest nielegalny pobyt na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Taka okoliczność zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2017 r. poz. 2206, z późn. zm.), uniemożliwia uzyskanie zezwolenia pobytowego i w konsekwencji  naraża cudzoziemca na konsekwencje związane ze zobowiązaniem go do powrotu do kraju pochodzenia. Kolejny problemem stanowi brak możliwości uzupełnienia braków formalnych, przez co wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

Chaos organizacyjny panujący w urzędach wojewódzkich naraża cudzoziemców na problemy finansowe polegające na braku możliwości podjęcia pracy zarobkowej przy równoczesnym obciążeniu kosztami życia codziennego w Polsce. Przedłużająca się procedura administracyjna powoduje niekiedy niechęć przyszłych pracodawców, którzy rezygnują z zatrudnienia potencjalnych zainteresowanych. Poszkodowani są również studenci, którzy składają wniosek o pobyt czasowy przed rozpoczęciem roku akademickiego. W wyniku przewlekłości organów administracji, często uzyskują oni kartę pobytu dopiero przed końcem roku akademickiego. Uniemożliwia im to wyjazd do kraju pochodzenia, w czasie przerw semestralnych. Niewątpliwie problem o szerokiej skali stanowi również brak kontaktu z inspektorem prowadzącym postępowanie oraz konieczności oczekiwania nawet w kilkusetosobowych kolejkach do punktów, gdzie można uzyskać informacje o przebiegu prowadzonej sprawy.

Naczelna zasada postępowania administracyjnego, wyrażona w art. 12 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej winny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1); sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). Realizacji tej zasady służy m.in. przepis art. 35 § 1 k.p.a., dotyczący terminów załatwienia sprawy administracyjnej. Zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Jak słusznie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku  z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OSK 204/19 – „ O przewlekłości postępowania można mówić, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, a także stopnia zawiłości sprawy i postawy samej strony. (…) Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez niego czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle zasady szybkości postępowania (art. 12 k.p.a), względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, aby zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. II OSK 1956/12).

            W innym wyroku z dnia 7 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 34/13 tenże organ podkreślił, że „Pojęcie przewlekłości postępowania obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Można zatem stwierdzić, że z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia nie tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje żadnych czynności, ale również wówczas, gdy podejmuje nieefektywne działania, które nie zmierzają do zebrania niezbędnego materiału dowodowego, nie wyjaśniają istotnych okoliczności i nie prowadzą do zakończenia postępowania. Ponadto wtedy, gdy między poszczególnymi czynnościami organu występują nieusprawiedliwione okresy przerw, które w sumie prowadzą do znaczącego i nieakceptowalnego z punktu widzenia zasad ekonomiki procesowej wydłużenia czasu trwania postępowania.”

Również w orzeczeniu z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPP 5/10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ” (…) z przewlekłością postępowania, która narusza prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy”.

Analizując dalej problematykę przewlekłości postępowania organów administracyjnych, warto zwrócić uwagę na wyrok WSA w Gdańsku z dnia z dnia 26 listopada 2020 r., sygn. akt III SAB/Gd 76/20, który podkreślił, że „(…) na organach państwa ciąży obowiązek zapewnienia sprawnej realizacji ich zadań, przy zapewnieniu przestrzegania obowiązujących przepisów i respektowania wyznaczonych tymi przepisami standardów działania administracji. Konsekwencje zaniedbania tego obowiązku nie mogą obciążać stron postępowania.”

Również Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w orzeczeniu z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt III SAB/Wr 27/18 odniósł się do powagi istniejącego problemu, bowiem „Sytuacja, w której strona czeka tak długo, jak w rozpoznawanej sprawie, na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej (wydanie przez ten organ decyzji zezwalającej na pobyt czasowy) nie da się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa i jednoznacznie wskazuje na rażące naruszenie prawa. Zachowanie organu nie zasługuje na aprobatę i w sposób oczywisty podważa zaufanie jednostki do organów administracji publicznej. Organ nie może także w nieskończoność powoływać się na kłopoty kadrowe i zmiany organizacyjne.”

Jakie środki prawne przysługują cudzoziemcom w sprawach charakteryzujących się przewlekłością organów administracyjnych?

Nasza kancelaria dołoży wszelkich starań, aby przyspieszyć wydanie decyzji przez organ administracji. W kompleksowy, a zarazem przejrzysty dla klienta sposób ocenimy  sposobność wniesienia ponaglenia lub skargi na bezczynność lub prowadzenie postepowania w niedopuszczalny, przewlekły sposób. Przeanalizujemy również realne szanse na uzyskanie odszkodowania.

Ponaglenie

Cudzoziemiec może wpłynąć na organ administracji i poprzez dokonane czynności przyspieszyć bieg postępowania. W tym celu pierwszym krokiem jest złożenie wniosku o przyspieszenie postępowania. Jeżeli nie przyniesie to oczekiwanych efektów, zainteresowany jest uprawniony do wniesienia ponaglenia na działanie organu, w którym należy wskazać przewlekłość lub bezczynność Wojewody prowadzącego postępowanie

Skarga do Sądu Administracyjnego

Z prawa do złożenia skargi na przewlekłość lub bezczynność postępowania może skorzystać cudzoziemiec, który wcześniej złożył ponaglenie na działanie organu. Wspomniana skarga powinna zostać wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewody, którego  bezczynność lub przewlekłe załatwienie sprawy stanowi przedmiot skargi. Istotnym jest, aby w podniesionej skardze wskazać zarzuty naruszenia konkretnych przepisów prawa.

The post Cudzoziemcy i przewlekłość postępowania first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Cudzoziemcy i przewlekłość postępowania pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

Analizując tematykę zwrotu nienależnie pobranego świadczenia przez ubezpieczonego, warto zwrócić uwagę na istotne w tej kwestii orzecznictwo Sądu Najwyższego. Wskazał on bowiem, że „w doktrynie prawa ubezpieczeń społecznych podkreśla się, że przepis ten (art. 84 ustawy systemowej), ustanawiając obowiązek zwrotu świadczenia przez osobę, która pobrała nienależne świadczenie, wskazuje istotną cechę nienależnie pobranego świadczenia w ujęciu ustawy systemowej, określaną jako differentia specifica, tj. świadomość (złą wiarę) osoby pobierającej świadczenie co do nieprzysługiwania tego świadczenia” (orzeczenie SN z dnia 9 sierpnia 2018 r., II UK 211/17). Odnosząc się do powyższego orzeczenia, można wyciągnąć wniosek, iż organ rentowy ma możliwość żądania zwrotu świadczenia jedynie w sytuacji, kiedy działania ubezpieczonego cechowała jego zła wola.

 Ponadto, w niniejszych rozważaniach Trybunał Ubezpieczeń społecznych zauważył, że „jeżeli organ rentowy na zasadzie nieudokumentowanego wniosku lub na podstawie stanu faktycznego niewyjaśnionego wskutek własnych zaniedbań, przyzna wnioskodawcy świadczenia, do których prawa nie istnieją, wadliwość ta i jej konsekwencje materialne nie mogą być uznane za wynik sprzecznej z prawem działalności wnioskodawcy, ani też za objaw złej woli z jego strony, nie mogą więc stanowić podstawy do obciążenia ubezpieczonego obowiązkiem zwrotu sumy niesłusznie wypłaconej” (orzeczenie Trybunału Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 października 1966 r., I TR 693/66).

Niewątpliwie bardzo ważną kwestię stanowi błąd Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, polegający na zaniechaniu analizy należności wypłacanych świadczeń. Organ rentowy jest bowiem zobowiązany do wykonywania swojej pracy w sposób dokładny i staranny, do jego obowiązków należy rozpatrywanie, czy wypłacane świadczenia przysługują, a jeżeli tak, to w jego obowiązku jest również obliczenie prawidłowej kwoty świadczenia. Przyczynę uchybień tego rodzaju może stanowić pominięcie, chociażby jednej z wymaganych przez system prawny przesłanek, umożliwiających wypłatę świadczenia, a także niewłaściwa interpretacja przedłożonych dokumentów lub treści przepisów prawa. Wspomniane zaniechania nie mogą stanowić podstawy odpowiedzialności wnioskodawcy, pod warunkiem że działania organu nie były spowodowane zachowaniem świadczeniobiorcy.

The post ZUS i żądanie zwrotu świadczeń od przedsiębiorców first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł ZUS i żądanie zwrotu świadczeń od przedsiębiorców pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.

The post Zmiany w Kodeksie karnym first appeared on Kancelaria Synesis.

Artykuł Zmiany w Kodeksie karnym pochodzi z serwisu Kancelaria Synesis.